Prehistoryczni Ludzie

Cykl poświęcony prehistorii to jeden z najdawniejszych i najbardziej zamierzchłych obszarów twórczości Michała. Dla artysty, który mierzy się ze specyficznym postrzeganiem temporalności, te zamierzchłe epoki zyskują wymiar niemal mityczny, a materialne pozostałości zachowane w głębi ziemi stają się polem do fascynujących poszukiwań archeologicznych. Przedstawieni w pracach jaskiniowcy nie są typowymi ludźmi – to postacie z pogranicza mitu, które mimo swojej pierwotności zmagają się z jak najbardziej współczesnymi, ludzkimi komedio-dramatami (czego doskonałym przykładem jest dzieło centralne tego cyklu: światowid opowiadający o dziewczynie jaskiniowca). Dzieła te powstają w niespiesznym tempie 1–2 obiektów rocznie i tworzą naturalne, tematyczne sąsiedztwo z nieco bardziej magicznym Działem Egipskim.