Głos Pana Misia

„W moim świecie duchy to są dusze ludzi, którzy byli grzesznikami, a miejsce do którego trafiają po śmierci to jest inspirowane katolickim rajem i chrześcijańskim niebem

i tam jest tak, że te dusze po śmierci jak tam trafiają mogą się tam spotkać ze swoimi rodzinami, ze swoimi bliskimi i wtedy

odpoczywają po trudach jakie miały ze życia i to jest wtedy dla nich raj i wtedy tam rozmawiają ze swoimi bliskimi i z rodzinami

i to jest to jest jednym słowem piękne i wspaniałe miejsce tak to nazywam”

„Otóż po Apokalipsie nie będzie nic, bo Apokalipsa będzie tak długo trwała, że po Apokalipsie będzie tylko pustka.

Ludzie będą żyli jak kiedyś, jak w czasach Epoki Kamienia, czyli po Apokalipsie będzie, jednym słowem, zacofanie i powrót do życia w jaskiniach i po Apokalipsie nie będzie nic,

a wszystkie te budynki i domy, co będą, to będą w ruinie i... po Apokalipsie nie będzie nic,

a ludzie i duchy będą dalej sojusznikami. Tylko będą się ukrywać stale przed „Złymi Mocami” w Apokalipsie, czyli nie będzie końca.

Czyli po Apokalipsie nie będzie nic, tylko będzie pustka, ale dalej będzie tak, jakby było w Apokalipsie.

Koniec.”

„Tak, ciągle i bezustannie myślę na temat czasów prehistorycznych, tych ludzi, którzy żyli przed nami.

Ja uważam, że ludzie pradawni, którzy żyli w jaskiniach, byli bardzo inteligentni. I ja uważam, że wtedy powstała Sztuka i wtedy byli pierwsi artyści.

Bo jak oni malowali te różne sceny na ścianach, w jaskiniach, to w ten sposób chcieli pokazać to, że widzieli tam to, co się działo.

Bo wtedy aparatów i kamer nie było, więc tak chcieli pokazać to, co widzieli i...

Myślałem... Myślę... Myślę cały czas o tych Neandertalczykach i o tych Denisowianach. I mam nawet plan i nawet dzięki Pani, Pani mi dała pomysł, żebym zrobił kiedyś ich i zamierzam zrobić.

(…) I według mnie prehistoria jest bardzo ciekawym aspektem historii, tak samo jak Starożytność i Średniowiecze.

Chciałbym bardziej wyglądać jak... człowiek z epoki jaskiniowej. I chyba mi się to udaje.

Jednym słowem ja uważam, że ludzie jaskiniowi byli bardzo inteligentni. I jestem dumny z tego, że wielu ludzi ma w sobie DNA ludzi pradawnych, nawet o tym nie wiedząc.

A tutaj jest moje logo i jestem w „Szopie”. I dziękuję za uwagę.”

„Duchy... Ja jestem dumny z tego, że ja jestem wnukiem górnika i dlatego często w mojej duszy [sztuce] są pokazywani górnicy i ich duchy, bo we mnie płynie taka duma i radość z tego, że ja jestem wnukiem górnika.

A duchy w mojej sztuce... Moim ulubionym kolorem jest czarny. Bo czarny się mi kojarzy z węglem i z trudem pracy mojego dziadka.

A duchy w mojej duszy są szare, bo to pokazuje takie odejście ze sfery cielesnej do sfery duchowej — czyli zaświatów. A w zaświatach wszystko jest takie szare i przeźroczyste i ulotne.

W ten sposób duchy w mojej duszy, dlatego są szare, bo chcę pokazać taką ulotność i to, że... jak rodzina nie będzie pamiętała o zmarłym, to całkowicie duch wtedy zniknie.

A czerwony... fioletowy i inne kolory mają dla mnie znaczenie (…). I kolory dla mnie mają takie znaczenie, że przez kolory ja... dzięki kolorom widzę to, czego inni ludzie nie widzą.

I dla mnie kolory takie jak czerwony, fioletowy... Fioletowy głównie mi się kojarzy z purpurą cesarską i z Papieżem... i z Kościołem mi się kojarzy fioletowy kolor.

A inne kolory mają dla mnie znaczenie w takim sensie, że... ja widzę te kolory inaczej niż inni ludzie. I tam ja widzę większą barwę. Większe i więcej pięknych kolorów. Dzięki tym różnym kolorom ja widzę.”

„Dzień dobry, tu Pan Miś. To jest moje logo, które sobie wymyśliłem. To jest napis mojej Planety Pana Misia. (…)

Co by tu powiedzieć o mojej Planecie? Jestem zadowolony, że ona jest, istnieje. Wcześniej nie zdawałem sobie sprawy, że będzie taka słynna. Nie przypuszczałem, że będą przyjeżdżali do mnie ludzie z Czech i Francji i będą kupować moje dzieła. Myślałem, że nikt nie będzie tym zainteresowany, nie będzie chciał kupować, a kupują. Nie byłem świadomy, że to stanie się tak popularne.

Moja Planeta Pana Misia powstała z tego powodu, że czasami denerwuje mnie mój świat wewnętrzny, świat realny. Bo nie znam się na matematyce, na kasie i to mnie denerwuje. A w moim świecie, na Planecie Pana Misia, tego nie ma i nie będzie.

Jestem bardzo zaskoczony, że zbliża się nasz jubileusz. (…) Zbliża się rocznica mojej Planety. Nie wiem jeszcze, co będę robił, ale na pewno będę świętował. Na pewno się piwka napiję i nie wiem co będzie dalej...

A tutaj jest zarys mojej Planety: moje rysunki i plakaty. Tutaj są też inne moje dzieła. Tu jest moje logo, a tutaj postacie stworzone do Apokalipsy. Stworzyłem je tutaj – widać w nich twarze moją, brata i moich rodziców. Tę koszulkę zaprojektował mój brat. (…)

Co dalej nagrać, to nie wiem... Acha, wiem – dzisiaj jeszcze będę robił w szopie...”