Zeszyt

Władca Czaszek, Śląska Dama, Znamię

Karta dzieła nr 151Karta dzieła nr 135

#Rodzina#Pogranicze

PostaćZnamię

On wychowywał się u dziadka, który był górnikiem i był polskim Norwegiem z Dolnego Śląska, zmarł nie wiadomo kiedy, od strony jego taty, którym był Władca Czaszek! A jego tata był nieślubnym synem drwala, być może upiornego drwala… i N.N., a jego mama była Celtyjką z Dolnego Śląska [niezrobiona], która zmarła w Czechach i była córką Celta i Polki.

PostaćŚląska Dama [obok Władcy Czaszek, za nim]

Ona była nieślubną córką Niemca, który był pochodzenia polskiego, on był kowalem, i N.N. [anonim, inna N.N.], która była szlachcianką, bo ona była córką rycerza, który był Czechem urodzonym na Dolnym Śląsku, a urodził się w Bolkowie, a zmarł w Świdnicy, i śląskiej chłopki. A ona była ostatnią dziewczyną Władcy Czaszek, a ona miała dwóch braci, ona wychowała się na zamku, a jej brat wychował się na zamku, a drugi brat na wsi.

Dzikus, Zwierzoczłek, Pająk i Wilkołak

Karta dzieła nr 10

#DobroIZło#Duchy

PostaćDzikus [za Zwierzoczłekiem, największy]

On i jego brat urodzili się pół ludźmi, a na pół zwierzętami na Dolnym Śląsku; ten jego brat Zwierzoczłek zmarł w Niemczech, a Dzikus zmarł w Czechach. Dzikus był opiekunem królewskich psów i jego tata też był opiekunem królewskich psów, był łowcą wiedźm, a ich mama była Polką z Dolnego Śląska (…).

PostaćPająk

Pająk to dusza wroga Dzikusa, a dusza, bo on jest duchem człowieka, który jako duch może przybierać postać człowieka, węża, pająka, myszy, a był polskim Szkotem, a on, to znaczy Dzikus, obciął mu obie dłonie i tak on zmarł, koniec.

PostaćDama z Polski i duch rycerza

Ona miała na imię Elżbieta, córka króla Polan i nieznanej kobiety, ona miała dwóch braci i była dziewczyną Zwierzoczłeka, urodziła się w Polsce, a zabił ją ten duch rycerza, który też jest obok, bo ona go nie kochała, tylko kochała Zwierzoczłeka (…). A ten duch rycerza był kiedyś dobry, ale stał się zły (…), a on przed swą śmiercią sprzedał duszę wiedźmie, bo chciał być nieśmiertelny.

PostaćWilkołak z Górnego Śląska

On jest wrogiem Zwierzoczłeka, on chce go zabić, bo chce być jedynym na pół człowiekiem, a na pół wilkiem, a on zabił ich rodziców [to znaczy czyich?!], a teraz oni chcą go zabić. A on urodził się jako wilkołak i zabił wielu ludzi, był Polakiem i był dobry i zły, a po tym, jak zmarł, przestał być człowiekiem, tylko duchem, który wygląda jak wilkołak, i on stworzył stwora z futra martwego wilka i węgla, aby on zabił karła Miłowita z Łużyc, koniec.

PostaćMiłowit z Łużyc

On był górnikiem w Łużycach i na Dolnym Śląsku, bo on w Łużycach się urodził i był nieślubnym synem Świętosława, górnika z Łużyc, który był polskim Niemcem, i nieznanej kobiety z Rusi, miał dwóch braci, a urodził się karłem i jest kumplem Zwierzoczłeka, i pomaga mu w walce z wilkołakiem, a zmarł w Świdnicy.

Michał ze Śląska i Upiorna Dusza

Karta dzieła nr 243

To samo dzieło: Rozmowy o dziełach, 2024

#Rodzina#Duchy

PostaćMichał ze Śląska [dwustronny]

Nieślubny syn Zygmunta, polskiego Niemca, chłopa, który był z pogranicza, i Elżbiety, córki kowala. On miał brata i trzy siostry (…). Wróg Człekowilka, pseudonim „Wilk” [jest gdzieś indziej].

PostaćDama w Zielonej Sukni [obok niego, ruda]

Duch damy w zielonej sukni, córka Lecha, górnika, który wiedział, że jest Polakiem, i polskiej Skandynawki. Ma brata górnika. Ona pomimo tego, że Michał ze Śląska z nią zerwał, to dalej go kochała (…), aby być z nim czy w piekle, czy w otchłani, koniec.

PostaćDama Ognia [trzecia dama obok niego]

Była pierwszą ukochaną Michała ze Śląska i dlatego on porzucił Damę w Zielonej Sukni, bo kochał Damę Ognia. Ona była zielarką i za to ją spalono na stosie. Miała na imię Anna, Polka. Dama Ognia jest wrogiem Damy w Zielonej Sukni.

PostaćUpiorna Dusza [rewers tego obrazka]

To przeklęty demon, który prowadzi duszę w mroczną otchłań. Za swego życia był synem grabarza o imieniu Grzegorz, który był dobry, a potem stał się zły i okradał groby, przez to jest duszą na wieki wieków, która będzie w otchłani i piekle (…), a do Michała ze Śląska, Damy Ognia i Damy w Zielonej Sukni jest neutralny.

Potwór z pustelni

Karta dzieła nr 101

To samo dzieło: Rozmowy o dziełach, 2024

#Odmieńcy#Duchy

PostaćPotwór z pustelni [zielona figurka doczepiona do czarno-drewnianego tła z akcentami zieleni i oczami]

Nieślubny syn Mieczysława, polskiego Niemca, chłopa ze wsi polsko-niemieckiej na Śląsku, jego tata znał historię ich rodziny, i Beatrycze, pół Polki, pół Wikingi. On miał czterech braci. Potwór z Pustelni po śmierci swej i braci stał się zbuntowanym diabłem, który nie słuchał szatana ani zła (…), a nie ufa ludziom (…) i nienawidzi ludzi z niebieskimi oczami.

PostaćPostacie za nim

Dama i karzełek są z nim, bo tak samo nie ufają ludziom, bo byli niedoceniani [a opisów rozbudowanych brak].

Pytanie MaciejaDlaczego nie ma źrenic?

Wypalił sobie (…). Bo nie chciał przypominać człowieka.

Pytanie MaciejaCzym są oczy w tle?

Trofeum (…), które powiesił sobie jako zdobycz (…). Niebieskie oczy to wyjątkowe trofeum.

Pytanie MaciejaCzemu kółko?

Bo taka była deska. Zostawił, bo w tej krainie nie ma księżyca, jest tylko pustka.

Wisielec ze Śląska

Karta dzieła nr 102

To samo dzieło: Rozmowy o dziełach, 2024: Tło do Potwora z pustelniRozmowy o dziełach, 2024: Wisielec ze Śląska

#Duchy#Rodzina

PostaćWisielec [rewers]

Wisielec ze Śląska, nieślubny syn kata ze Śląska [innego niż w kolekcji, dotychczas niezrobiony], który był Polakiem, i Łużyczanki, która była córką chłopa. A on jest wisielcem, bo był mordercą (…). I miał adopcyjnego brata, który raz go zdradzał, a raz był z nim [raz mówił wrogom, gdzie on jest, a raz przepraszał go na kolanach]. (…) A te dwa wilki go bronią (…). A on po śmierci już nie jest człowiekiem, tylko duchem, który może przybrać każdą postać. (…) A miał na imię Władysław, a teraz nazywa się Brunatny. A to zwierzę to dusza jego psa, który jest tak jak jego pan duchem.

Pytanie MaciejaCzemu czerwone tło?

Zachodzące słońce i czerwone niebo. Jeden z wilków to duch jego psa, a drugi to zwykły wilk.

Polski Węgier i Czerwona Dama

Karta dzieła nr 289Karta dzieła nr 291

#Duchy

PostaćPolski Węgier [figurka naklejona na czarne tło z kobietą w czerwonej sukni]

Duch Miłosza, nieślubny syn Miesława i Węgierki, zwany Węgrem, ma dwóch braci, za życia był i dobry, i zły, za to go spalono, a dusza zmieniła się w zdeformowaną postać.

PostaćCzerwona Dama

Dusza kobiety o pseudonimie Czerwona Dama, jej imię to Jadwiga. [Opisy takie krótkie, bo rozdziela je opis trzeciej postaci, której nie wiadomo, czy Pan Miś zrobił, czy też nie…]

Michał Wiejski, Polski Frankenstein

Karta dzieła nr 118

#Odmieńcy#Dyskryminacja

PostaćMichał Wiejski [figurka z białymi oczami, czarna, obok kaplicy]

Pochodzi od polskich chłopów, zwany Polskim Frankensteinem. Urodził się zdeformowany. Miał siedmiu braci, za swego życia był traktowany jak potwór i dlatego sam siebie wygnał i skrył się w mroku, ale go znaleźli bojący się go ludzie (…), a jego zdeformowany duch przybrał postać zdrewniałej mumii o nazwie Polski Frankenstein. (…)

Król Wilków

Karta dzieła nr 30

#Rodzina

PostaćKról wilkołaków [czarna figurka, szeroka, z zielonymi oczami, długie ręce i dwa wilki]

Król wilkołaków ma dwóch nieślubnych synów, którzy są obok niego pod postaciami wilków (…), ale mogą też być ludźmi. Wszystkie wilki go słuchają. Jego cztery kobiety zostały zabite [dlaczego? – Spalono je na stosie, bo uważano je za wiedźmy] (…).

Dama z nietoperzem, Dama Lasu

Karta dzieła nr 152Karta dzieła nr 31

#Rodzina#Duchy

PostaćSiostry

One były nieślubnymi córkami Wiesława, Polaka z Niemiec, który był wolnym człowiekiem i mordercą, i Anny z polsko-czeskiej rodziny z Niemiec (…), a potem wstąpił do zakonu i przybrał imię Michał, a potem był pustelnikiem, który walczył ze złem.

PostaćZielona ręka [na niebieskiej stronie Damy Lasu]

To trup, który chce wyjść z grobu, aby zabrać swoją byłą w zaświaty, a tą byłą była Dama Lasu, której duch przybrał postać pół kobiety, pół drzewa. (…) I on jest teraz złą zjawą.

Upiorny Wilkoczłek i Lech Krwawy Wilk

Karta dzieła nr 153Karta dzieła nr 29

#Rodzina

PostaćUpiorny wilkoczłek [figurka czarna z zielonymi oczami, urwane nogi, wystająca ręka]

To dusza człowieka, która była przeklęta (…); jest bratem Króla Wilków, a jego dziewczyna to Dama z Ognia [rewers Damy z Lasu]; za życia miała na imię Maria, była córką Bogdana z Dolnych Łużyc i Elżbiety ze Śląska, Polki.

PostaćLech, Krwawy Wilk [wilkołak z zielonymi oczami, czarny]

Dama z Ognia ma dwóch braci, a z upiornym wilkoczłekiem ma jednego nieślubnego syna o imieniu Lech (…), który woli, jak do niego mówią Krwawy Wilk.

„Światowid”: Dzikus, Krwista Dama, Mrok, Wędzelek

Karta dzieła nr 97

#Pogranicze#Duchy

PostaćDzikus [totem, dzikus na biało-czerwonym tle, brązowy ludzik]

Nieślubny syn śląskiego browarnika Miłosława, polsko-łużyckiego Czecha, i córki śląskiego kata. Dzikus dlatego, że po śmierci rodziców wychowywał się w lesie wśród wilków i niedźwiedzi, a jego brat był grabarzem.

PostaćKrwista Dama [na lewo]

Ona dalej kocha Dzikusa i gdy on umarł, jego dusza przybrała postać taką, jak miał za życia, czyli człeko-wilko-niedźwiedzia, ale na drzewie (…). I była Polką, a jej brat zaginął.

PostaćMrok [na lewo]

To dusza człowieka, który był dobry, ale stał się zły, i był Wiesławem z plemienia Polan (…), i pragnął znów być z rodziną, i też stał się panem, królem trupów.

PostaćWędzelek [trupia czacha, na czarno]

On nie wie, jak ma na imię, ale wie, że nie jest Germaninem, bo wyglądał inaczej niż Niemcy, i wiedział, że pochodzi z plemienia Pomorzan, a jego Germanie porwali, jak był mały (…), a jego porwali do Danii i nazwali Wędzelkiem [berserkiem miało być, ale się Panu Misiowi pomyliło…].

Kanibal-Wilkołak

Karta dzieła nr 82

To samo dzieło: Rozmowy o dziełach, 2024

#Autor

PostaćKanibal-Wilkołak [figurka wysoka, z pyskiem szczurzym obróconym profilem]

Kanibal-Wilkołak ze Śląska, brat N.N. z Dolnego Śląska, urodził się po śmierci taty. On, jak brat, był półbogiem. Wychowywał go kumpel taty, który był górnikiem, o imieniu Miłobór. (…) A on umierał dziesięć razy, za każdym razem zmartwychwstawał. Za dziewiątym razem (…) została po nim lewa ręka i z tej ręki urodził się na nowo, a teraz jest żywy, a nie martwy, tylko płaskorzeźbą na drewnie, którego wyrzeźbiłem. Jako półbóg może z trupów wrogów i zmarłych kumpli zmieniać ich dusze w zwierzęta.

Polski Złodziej

Karta dzieła nr 114

PostaćPolski złodziej

To Mieszko, chłop, nieślubny syn polskiego chłopa, który miał dwóch braci, i N.N., ma brata przyrodniego.

Leśny Miesław, Dama z Lasu, Okrutny Wilhelm

Karta dzieła nr 99

#Duchy#Rodzina

PostaćLeśny Miesław [światowid brązowy, najbardziej na lewo]

Duch pustelnika z dolnośląskich lasów, nieślubny syn Lecha ze Ślęży (…). On po śmierci taty i mamy, i dwóch braci (…) i teraz jego duch tak wygląda, a jego brat ma pseudonim Potwór.

PostaćDama z Lasu

To ukochana Leśnego Miesława, ona była z rodziny polsko-niemiecko-wikińskiej, ona miała brata, który wolał być samotnikiem i mieszka w jaskini, i był nazywany Jaskiniowym Człowiekiem (…). [Czemu dziewczyna jest zielona? – Bo jest zgniła.]

PostaćOkrutny Wilhelm [czerwony]

Wróg Leśnego Miesława, który był z plemienia Polan, a Wilhelm to jego pseudonim, jego imię to Leszek. On był zbójem, który chciał być nieśmiertelny i sprzedał duszę diabłu, a po jego śmierci stał się złą duszą, a nie demonem (…).

Oprawca Dusz

Karta dzieła nr 96

To samo dzieło: Rozmowy o dziełach, 2024

#Rodzina#DobroIZło

PostaćOprawca Dusz [obok Damy Ognia, płaskorzeźba]

Potępiona dusza Mieczysława, który był wolnym człowiekiem (…), a potępiony, bo zabił ojca, który chciał zabić swego syna, czyli jego brata, a on ratował swojego brata, który stał się odludkiem i wolał towarzystwo samego siebie.

PostaćŁańcuchy

Oprawca Dusz (…) dostał czerwone łańcuchy z piekła od samego diabła (…).

Brakujące Ogniwo

Karta dzieła nr 181

#Odmieńcy#Inspiracje

PostaćJaskiniowiec z podstawką [przyniósł dwóch jaskiniowców i podstawkę]

On też jest z plemienia Polan i też jest duchem, jest kumplem wojownika [druga figurka], bo byli z tego samego plemienia (…), a on się urodził zdeformowany i taki umarł, i jeszcze stracił rękę.

Pytanie MaciejaSkąd nazwa?

Brakujące ogniwo, bo zainspirowało mnie, jak oglądałem program o jaskiniowcach, i oni byli różni, wyglądali trochę jak małpy, trochę ludzcy, i to mnie zainspirowało.

Leśny Człowiek, Słowianin z lasu

Karta dzieła nr 15

#Wypalanie#DobroIZło#Rodzina

PostaćLeśny Człowiek

To Mściwój, polsko-niemiecki ubogi chłop ze Śląska, nieślubny syn Wiesława (…) i Ewy, która była zielarką. On trafił do piekła, bo chciał ratować ojca przed potępieniem, i brata, i dlatego sobie wypalił znaki, które chronią przed złem i demonami. A ten demon, z którym walczy, był za życia jego wujkiem od strony taty (…). [Wujek za życia robił tyle zła, że potem mu diabeł dał zamiast skóry, która mu gniła, żywy ogień. A bratanek nie chciał walczyć z wujkiem, chciał go uratować, ale wujek nie chce, żeby go ratować.]

Upiorny Drwal

Karta dzieła nr 238

#Duchy#Odmieńcy

PostaćUpiorny Drwal [w Szopie]

To dusza Mszczuja, drwala, który był chłopem i dobrym, i złym (…). Zginął przez uderzenie w czoło i to zdeformowało jego twarz (…), jego dusza przybrała postać zdeformowanego ciała z toporem w ręku. Koniec.

PostaćDuch

Jest przyrodnim bratem Upiornego Drwala, on był też drwalem, o imieniu Przemysław, był niesłusznie oskarżony (…) i dlatego jest jego duch w łańcuchach, które zardzewiały (…).

Sowa i Duch z cmentarza

Karta dzieła nr 14

#Duchy

PostaćSowa

To duch młodej kobiety, która była dziewczyną Kanibala-Wilkołaka [jest zrobiony]. Po jej śmierci jej dusza przybrała postać sowy, ale jej duch może też przybierać postać człowieka, a ona była Polką z Henrykowa na Dolnym Śląsku i miała brata, a ten duch z cmentarza był jej znajomym.

Górnik z Bolkowa

Karta dzieła nr 28

#Rodzina#Duchy

PostaćGórnik z Bolkowa

On urodził się w rodzinie górniczej, na granicy śląsko-niemieckiej (…). A on, Górnik z Bolkowa, był piątym nieślubnym [dlaczego nieślubnym? – bo jakoś mi się to podoba], on mieszkał w Bolkowie. (…) A ta ręka, co dotyka ducha rycerza, to ręka tego zabitego brata (…), a Górnik z Bolkowa zmarł nie wiadomo gdzie, ale on jako duch dalej walczy z duchem rycerza, który zabił jego brata.

PostaćDuch rycerza

Duch rycerza był Niemcem (…), on przed swą śmiercią sprzedał duszę [za co? – żeby być nieśmiertelnym] i teraz jako duch przyjął postać ognia w zbroi.